นิทานอีสป เรื่อง ลูกแกะ หลงฝูงกับ หมาป่า

วันนี้จะมาเล่า นิทานอีสป เรื่อง ลูกแกะ หลงฝูงกับ หมาป่า ให้ฟังกัน เรื่องราวจะเป็นยังไงมาอ่านกันเลย

ลูก แกะตัวหนึ่งหลงฝูงวิ่ง เตลิดไปพบกับหมาป่า

ขณะกำลังจะถูกจับกินลูกแกะเห็นจวนตัวไม่มีทางหนีพ้นจึงแข็งใจยืนเผชิญหน้า พร้อมออกอุบายว่า

“ไหนๆข้าก็จะต้องกลายเป็นอาหารของท่านอย่างไม่มีทางหลีกเลี่ยงได้แล้ว

ก่อนตายข้าอยากฟังเสียงปี่และเต้นรำเป็นครั้งสุดท้ายขอท่านช่วยอนุเคราะห์ ด้วยเถิด”

หมาป่านึกสนุกจึงเป่าปี่ด้วยทำนองเร้าใจ หมาเฝ้าฝูงแกะตัวหนึ่งวิ่งมาตามเสียง

ครั้นเห็นลูกแกะกำลังตกอยู่ในอันตรายจึงเห่าเรียกพรรคพวกของมัน

ด้วยเหตุนี้หมาป่าต้องรีบทิ้งปี่วิ่งหนีไปด้วยความเสียดาย

นิทานเรื่องนี้ให้คติสอนใจ และสอนให้รู้ว่า เมื่อพบลาภหรือมีโอกาสได้แสดงความส

ามารถ หากมัวหลงระเริงมัวแต่เห็นแก่ความสนุกสนานลาภและโอกาสนั้นก็จะหลุดลอยไป อย่างน่าเสียดาย (จบบริบูรณ์)


ร่วมแสดงความคิดเห็น


captcha


Back to top